Kehribarlar

 

    Kehribarlar neolitik zamanlardan beri rengi ve doğal güzelliği ile takdir edilen fosilleşmiş ağaç reçinesidir. Antik çağdan günümüze değerli taş olarak çok değer verilen kehribar çeşitli dekoratif objelere dönüştürülmüştür. Mücevheratta kullanılır.

    Birçok ağaç reçine üretir, ancak çoğu durumda bu tortu fiziksel ve biyolojik süreçlerle parçalanır. Güneş ışığına, yağmura, mikroorganizmalara ve aşırı sıcaklıklara maruz kalan reçine parçalanma eğilimi gösterir. Reçinenin kehribar olacak kadar uzun süre hayatta kalabilmesi için bu tür kuvvetlere dirençli olması veya bunları hariç tutan koşullar altında oluşması gerekir.

    Açık sarıdan kızıla kadar çeşitli renklerde bulunur. En koyu sarı renkte olanları 2.0 - 2.5 arasında bir sertliğe sahiptir. Özgül ağırlığında 1.06 - 1.10 arasındadır. 250 - 300 derecelik bir eritme noktasına sahiptir. Hafiftir ve bir çakmak ile yakılabilir. Çam reçineleri ise yakıldığında hoş bir koku yayar.

Ülkemizde en çok kehribarı işleyerek tespih olarak kullanan ve değer veren çok fazladır. Ateş kehribar saydam bir yapıya sahiptir. Sıkma kehribar ise daha koyu ve iç yapısı gözükmeyen bir tespih türüdür. Her ikiside çektikçe renk değiştirir.

    Kehribarın başlıca faydaları;

• bağışıklık sistemini güçlendirmeye yardımcı olur.
• iyileştirici ve sakinleştirici etkisi vardır.
• romatizmal ağrıların azaltılmasında etkilidir.
• sindirim sisteminin düzenli çalışmasına yardımcı olur.
• boğazdaki enfeksiyonları yok edip guatrın oluşmasını engellemek.
• migren ve diş ağrıları için tedavi amaçlı kullanılır.

Şu ana kadar ben kehribarı taş şeklinde bulamadım ama peşindeyim.